Karaczan Prusak (Blatella Germanica)

 

Blatella germanica L. (syn.: Phyllodromia) Karaczan prusak

Jest to najmniejszy, a zarazem najpospolitszy przedstawiciel karaczanowatych w pomieszczeniach. Jego cechy, a przede wszystkim ogromna ruchliwość jest przyczyną, że podobnie jak inne karaczanowate wzbudza duże obrzydzenie.


Budowa:
Długość ciała sięga 14 mm; samce są nieco mniejsze. Barwa ciała brunatnożółta, nogi i czułki jaśniejsze-żółte. Na przedpleczu dwie podłużne ciemniejsze pręgi. Nogi długie, na goleniach kolczaste włoski. Stopy dostosowane do poruszania się po gładkiej pionowej powierzchni. Skrzydła dobrze rozwinięte, służą jednak tylko do lotu szybowcowego przy zeskakiwaniu lub spadaniu.


Występowanie:
Ojczyzną prusaka jest południowa Azja. Od XVIIIw. owad ten zaczął się szybko rozprzestrzeniać. Dzisiaj spotykany na całym świecie. U nas występuje głównie w mieszkaniach i zakładach spożywczych np. piekarniach.
 

Biologia:
Od 5 do 7 dnia po kopulacji odwłok samicy nabrzniewa. W tydzień zaczyna formować się kokon, co trwa ok. 24 godzin. Początkowo jest on biały i stopniowo brązowieje, a wielkość waha się w granicach 3,5-9,1 mm długości 3-3,3 mm wysokości i 2-2,4 mm szerokości. Po obu wąskich ścianach kokonu przebiegają podłużne szwy. W poprzek ścian biegną nieznaczne wyżłobienia odpowiadające wewnętrznym ściankom dzielącym kokon na szereg komór. Uformowany kokon ma barwę brązową i jest lekko zakrzywiony. Zawiera przeciętnie 30 komór. W każdej komorze znajduje się zapłodnione jajo, w którym rozwija się zarodek. Samica w temperaturze 22 stopni celcjusza nosi kokon około 24 dni., w niższej temperaturze okres ten może się wydłużyć do 40 dni. Gdy ząbkowany szew zaczyna pękać, a młode larwy w komorach już się poruszają, samica składa kokon w dowolnym miejscu i nie zajmuje się nim więcej. Jedna samica składa w ciągu swojego życia do 4 kokonów. Pół godziny po złożeniu kokonu zaczynają wychodzić z niego larwy. Larwy początkowo są zupełnie białe. W ciągu kilku godzin ciemnieją, osiągając intensywniejsze zabarwienie niż osobniki dorosłe. Na 3 członach tułowia larwy biegną wzdłuż dwie ciemne pręgi, zamykające wraz z ciemniejszym odwłokiem nieco jaśniejsze pole. Ciemny odwłok po 5 wylince zyskuje po stronie grzbietowej po 2 jasne plamki na każdym członie. Poszczególne stadia larwalne rożnią się wielkością i stopniem rozwoju skrzydeł, które zawijają się po 2 wylince jako boczne uwypuklenie zatułowia. Po 3 wylince widoczne są już zawiązki skrzydeł na śródtułowiu. Cały rozwój larwy w dogodnych warunkach odżywiania i w temperaturze 22 stopni trwa około 6 miesięcy. W temperaturze 30 stopni skraca się do 2,5 miesięcy. W ciągu roku występują 2-3 pokolenia. Gdy temperatura spada poniżej 10 stopni rozwój ustaje.
 

Tryb życia:
Prusaki prowadzą nocny tryb życia a w ciągu dnia ukryte są zwykle w szparach, dziurach, za listwami. Prusaki są bardzo płochliwe. Nagły ruch powietrza lub wstrząs podłoża, na którym się znajdują, powoduje natychmiastową szybką ucieczkę.
Prusaki są wrażliwe na raptowne zmiany temperatury. Gdy temperatura otoczenia spada do 4 stopni, ustają wszystkie czynności życiowe prusaka, a w temperaturze -2 stopni owad szybko ginie.
Pokarm prusaka jest rożnorodny i obejmuje większość produktów spożywczych które napotka na swojej drodze. Chętniej wybiera pokarm miękki i wilgotny. U prusaków występuje kanibalizm.
 

Szkodliwość i zwalczanie:
Szkodliwość prusaka polega głównie na zanieczyszczaniu produktów żywnościowych odchodami, egzuwiami i trupami. Wprowadza również do produktów żywnościowych zarodniki pleśni i różne drobnoustroje chorobotwórcze. W walce z prusakami, jak i innymi szkodnikami, ważne jest niedopuszczenie do silnego rozmnożenia się szkodnika. Należy zachować czystość, usuwać odpadki, szczególnie z miejsc nadających się na zagnieżdżenie szkodnika. Bezpośrednią walkę należy rozpocząć, gdy tylko pojawią się owady. Walkę chemiczną prowadzi się przy użyciu różnorodnych insektycydów

OFERTA

ZADZWOŃ DO NAS
509 257 052

LUB NAPISZ E-MAIL