KONTAKT Z NAMI:
tel. 509 257 052
email: biuro@dedede.pl
 
Mrzyk muzealny (Anthrenus museorum)

Mrzyk muzealny (Anthrenus museorum)

Mrzyki to jedne z najgroźniejszych szkodników muzealnych. Z uwagi na niewielkie rozmiary często pozostają niezauważone, nawet gdy występują w dużych ilościach. O ich obecności świadczą zwykle drobne grudki pozostałe jako ślady żerowania larw. Wiosną i latem dorosłe mrzyki można spotkać na różnych gatunkach roślin kwiatowych. W ciągu całego roku na niektóre mrzyk można natrafić również w domach, zwłaszcza w pobliżu futer, trofeów myśliwskich itp.

Budowa:
Długość ciała wynosi 1,8 - 3,2 mm. Wierzch ciała brązowawy, boczne kąty i tylny brzeg przedplecza są białe. W poprzek okryw biegną trzy białe pasma, spód ciała jest biały. Mrzyk muzealny jest owadem kosmopolitycznym, pospolity szczególnie w mieszkaniach, gdzie występuje jedno pokolenie rocznie. Spotykany również w gniazdach ptaków.

Biologia:
Samica składa od 20 do 100 jaj o dł. 0,5 mm, w ciągu dwóch tygodni, w szczelinach przyklejając je do podłoża. Po ok 2 do 4 tygodni wylęgają się
larwy pokryte jasnobrązowymi włosami. Włosy strzałkowe o krótkim ostrzu. Larwy unikają światła, zwijając się w kulkę. Rozwój larwalny zależy od warunków atmosferycznych i pożywienia. Przepoczwarzenie odbywa się w ostatniej wylince i trwa od 10 do 30 dni.