KONTAKT Z NAMI:
tel. 509 257 052
email: biuro@dedede.pl
 
Zwalczanie much

Skontaktuj się z naszym specjalistą i zapoznaj się z ofertą zwalczania much. Usługi zwalczania much wykonujemy w zakładach spożywczych, sklepach, wysypiskach śmieci.

tel. 509 257 052

Opis i charakterystyka gatunków:
Mucha domowa (Musca domestica)
Ścierwica mięsówka (Sarcophaga canaria)
Padlinówka cesarska (Lucilia caesar)
Mucha plujka (Calliphora vomitoria)
Wywilżna octówka (Drosphila funebris)

Mucha domowa (Musca domestica)
Mucha domowa jest jednym z najbardziej znanych i najbardziej uciążliwych dla człowieka owadów. Związane silnie z domostwami i pomieszczeniami gospodarczymi.

Budowa:
Mucha domowa ma głowę koloru czarnego z dużymi czerwonobrunatnymi oczami, na której znajdują się krótkie czułki i aparat gębowy typu liżącego. Skrzydła przezroczyste Osiąga zwykle 7-9 mm długości i jest ubarwienie szaro-czarnego. Nie kłuje i nie wysysa krwi ale daje się we znaki swym natręctwem, poza tym siadając na odchodach jak również padlinie itp. może przenosić wiele chorób wywoływanych przez bakterie, wirusy lub pasożyty.

Biologia:
Jednorazowo mucha domowa składa od 100 do 150 jaj, przeważnie w mięsie lub odchodach. Jest jednym z pierwszych gatunków rozwijających się na zwłokach dlatego wykorzystywana jest powszechnie w medycynie sądowej. Larwy odżywiają się wszelkimi substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, zwykle będącymi w stanie rozkładu. Osiągają do 15 mm długości, podczas gdy ciemnobrunatne bobówki do 8 mm-można znaleźć w odpadkach i wszelkich gnijących odpadkach, także w glebie.

Ścierwica mięsówka (Sarcophaga canaria L.)
Znana na całej kuli ziemskiej z wyjątkiem obszarów polarnych. W więksości przypadków larwy pasożytują w innych owadach, na padlinie i mięsie, mogą się również rozwijać w ranach.

Budowa:
Wielkość much z tej rodziny waha się pomiędzy 4,5-18mm. Ścierwice różnią się od innych much plamistym ubarwieniem odwłoku na którym tworzy się szachownica. Na białawoszarym tułowiu wyraźnie widoczne 3 podłużne, ciemne pasy. W odróżnieniu od innych much ścierwice są żyworodne, tzn. Nie składają jaj tylko rodzą larwy. Larwy koloru białego, czerwiowate. W przedniej części ciała prześwitują przez chitynę silnie zredukowane narządy pyszczkowe, wykształcone w postaci czarnych szczecinek. Tylny koniec ciała rozszerzony z dużym wypukleniem. Poczwarki w czarnobrunatnych, beczułkowatych osłonkach tzw. bobówkach, powstałych z wyschniętej ostatniej wylinki larwalnej.

Biologia:
Przed urodzeniem larw ścierwica szykuje odpowiedni pokarm dla młodego pokolenia, a więc siada np. Na padlinie lub mięsie użytkowym Larwy od razu po urodzeniu żerują. W ciągu całego życia linieja 3 razy. Rozwój w dużej mierze zależy od temperatury. W lecie życie larw trwa ok. 2 tygodni, po czym następuje zapoczwarczenie. Najczęściej dla zapoczwarczenia się, larwy przechodzą z padliny do ziemii albo do innych ciasnych kryjówek. Stadium poczwarki trwa takže ok 2 tygodni. Cały rozwój może być ukończony w ciągu miesiąca, dlatego ścierwice w okresie letnim wydają kilka pokoleń.Samice zimują ukryte w zacisznych miejscach a na wiosnę dają początek nowemu pokoleniu.

Szkodliwość i zwalczanie:
Szkodliwość ścierwicy polega zarówno na bezpośrednim psuciu zapasów mięsnych, jak i rozwlekaniu różnych zarazków chorobotwórczych.Zwalczanie w gospodarstwach domowych sprowadza się do przechowywania mięsa w chłodnych i ciemnych pomieszczeniach, dobrze zabezpieczonych przed muchami. Przed ścierwicą nie zabezpiecza solenie ani marynowanie mięsa, natomiast niszczy je przez dłuższy okres działanie niskich temperatur-poniżej zera.

Padlinówka cesarska (Lucilia caesar)
Mucha o długości ciała do 10 mm. Jest barwy niebieskozielonej lub zielonej, metalicznie lśniąca.obotnice

Mucha plujka (Calliphora vomitoria)

Przedstawiciele rodziny Calliphoridae charakteryzują się specjalnym układem żyłek na skrzydłach tzn: piąta żyłka podłużna (media)zagina się silnie do przodu i łączy z czwartą. Gatunek żerujący na szczątkach zwierzęcych przystosował się do życia w pomieszczeniach.

Budowa:
Mucha osiaga 9-13mm długości. Ciało pokryte licznymi szczecinkami. Tułów szary, z niebieskawymi podłużnymi plamkami. Odwłok ciemnoniebieski. Oczy brązowe, policzki czarne lub ciemnoszare z czerwonymi wloskami.

Biologia:
Samice składają podłużne, do 1,5mm długości jaja na mięsie. Jedna samica składa do 1200 jaj w ciągu kilkudziesięciu dni. Larwy wychodzą z jaj zwykle jeszcze tego samego dnia. Są miękkie i białe, zwężające się ku przodowi. Ostatni człon mają ścięty z 12 wyrostkami przetchlinkami. Larwy wdrażają się w głąb mięsa i szybko rozwijają osiągając po upływie tygodnia 12mm długości. Przed przepoczwarzeniem opuszczają pokarm. Poczwarki są brązowe, nieco zwężone na granicy pomiędzy tułowiem a odwłokiem. Na końcu ciała mają 12 ząbków. W stadium tym mucha przebywa 10-20 dni. Cały rozwój u plujki latem trwa ok 1 miesiąca. Zimują poczwarki lub postaci dorosłe, które latem żyją niewiele ponad miesiąc.
Plujka składa jaja na świeżym mięsie. Jest uciążliwym szkodnikiem w rzeźniach, masarniach i mieszkaniach. Larwy mogą się również rozwijać w zaniedbanych ranach człowieka i zwierząt.

Zwalczanie:
Zwalczanie plujek ma charakter zapobiegawczy. Mięso przechowuje się w chłodnych, ciemnych miejscach. Jeśli zamyka się je, to zabezpieczająca siatka nie powinna znajdować się od góry, gdyż wtedy plujka potrafi zrzucić jaja na mięso. Rozwój larw ustaje, gdy temperatura spada poniżej 7 stopni. Duże znaczenie ma usuwanie odpadków mięsnych, szybkie suszenie kości.

Wywilżna octówka (Drosphila funebris F.)
Owad dorosły wywilżny octówki osiąga 3-4,5 mm. Tułów muchówki jest koloru żółtego, oczy czerwone, odwłok koloru czarnego z żółtymi pasami które są umieszczone w poprzek. Jaja owalne, długości ok. 0,6 mm. i mają płytkę z 4 długimi nitkami, wystającymi ponad powierzchnię pokarmu.. Larwa koloru białego dorasta do 8 mm długości. Muchówki w temperaturze ok 30 stopni żyją dwa tygodnie. Zaraz po wyjściu z poczwarek zlatują się do gnijących owoców, na których składają jaja. Jedna samica składa ok 300 jaj. Jaja rozwijają się do 3 dni.
Szkody wyrządzają larwy wywilżny octówki gdyż zanieczyszczają soki, dżemy, kwaszone ogórki, owoce. Często jest również spotykany w resztkach mleka. Mogą być roznosicielami bakterii i grzybów, które zakłócają procesy fermentacyjne.